Nee. De literair agent is geen uitgever.

Een literair agent beoordeelt of hij een ontvangen manuscript succesvol bij een uitgeverij kan onderbrengen. Als het antwoord 'ja' is, dan zal een agent een overeenkomst sluiten met de auteur om hem/haar te vertegenwoordigen. In principe staat de agent de auteur bij in elke stap die daarna genomen wordt. 

Om duidelijk te maken hoe groot de kans is dat een onbekende auteur zonder schrijfervaring kans maakt op publicatie maak ik graag de vergelijking met de muziekindustrie. De kans dat jij die onontdekte parel bent voor wie, zonder ooit voor publiek te hebben gezongen, producers in de rij staan is zo goed als nul. Dat geldt ook voor een schrijver.

Ten eerste: lees! Door veel te lezen snap je ook wat schrijven is. Hoe wordt een verhaal verteld? Wat doet dialoog met een verhaal? In welke tijd is het geschreven en waarom? Via welke personages wordt het verhaal verteld? Wat is het perspectief?

Oefen, oefen veel. Doe voor de ervaring ook mee aan schrijfwedstrijden. 

Door mee te doen aan schrijfwedstrijden word je geforceerd om extreem te focussen: je schrijft dan iets binnen een genre waarin je wellicht niet bekend bent, over een onderwerp dat je niet zelf gekozen hebt, met een maximum aantal woorden en een deadline. Ander voordeel: er zitten vaak mensen in de jury die jou een stapje verder kunnen helpen, zoals een redacteur van een uitgeverij of een publicerende schrijver.

Voor Engelstalige manuscripten is in Nederland weinig tot geen ruimte. Vrijwel alle uitgeverijen in Nederland publiceren exclusief oorspronkelijk Nederlanstalig werk. 

Doorgaans draagt een auteur een percentage van de inkomsten af aan de agent. Dat betekent ook: no cure, no pay (tenzij anders overeengekomen).